من دختری۱۷ساله هستم که الآن حدود یکساله با یه آقا پسر۲۱ساله دوست شدم اما هنوز هم ایشون رو ندیدم.اما بی نهایت به همدیگر وابسته شدیم.یه علاقه ی زیاد بین ما هست.خانواده اون در جریان هستن اما مخالف ازدواج هستن.به همین خاطر از خونه قهر کرده.اما هنوزم خانوادش اقدامی نکردن واسه برگشتن اون به خونه.درضمن هردو طرف هم بسیار لجباز هستن طوری که فقط حرف خودشون مهمه‌.حالا ازتون کمک میخوام که دراین رابطه چیکار کنم واقعا موقعیت سختیه.چند بار تموم کردیم اما بازم آشتی کردیم.لطفا کمکم کنید.اون میگه من حاضرم با کسی که اصلا ندیدمش حرف بزنم اما باکسی که بهش علاقه ندارم زیر یه سقف نرم.کمکم کنید.با تشکر.

پاسخ: سلام دوست گرامی. قطعا در درجه اول بین شما علاقه هست که این رابطه دوام داره و ما الان درباره این علاقه حرفی نداریم. شما به اندازه چهار خط توضیح دادید چند فاکتور بسیار منفی از ایشون می بینیم. ترک منزل، بی خیال بودن خانواده اش نسبت به ترک منزل، خودرأی بودن کل خانواده، قهرهای پیاپی، آشنایی و عشق ورزی بدون حتی یک لحظه دیدار همدیگر. این آشنایی بر اساس شناخت پیش نمیره بلکه چون همدیگرو ندیدید هرجوری که دو طرف دوست دارند تصویری از دختر یا پسر مخاطبشونو میسازن نه تصویری از آنچه در واقعیت اون فرد هست. طبعا چون جوری که دوست داری تصورش میکنی علاقمند بهش میشی و میشه همونی که تو میخوای و بعد از دو جلسه دیدار کاملا متوجه میشی که با اونی که بوده خیلی فرق داشت