پاسخ: اول از همه درباره اینکه آیا این کار اصلا انصاف هست؟ آیا طرف مقابل آسیب نمی بینه؟

این کار عین انصاف هست چرا که شما دارید به مصلحت اول خودتون و ثانیا ایشون عمل می کنید. شما قبلا در رابطه از ایشون سوء استفاده و یا بهره کشی نکردید که بگیم الان بی انصافیه. شما به قصد ازدواج وارد رابطه شدی و این رابطه رو به همین نیت پیش بردی و جدی هم کردی و به والدین گفتید. همه چیز طبیعی پیش رفته پس بی انصافی این است که قدم در راهی بگذاریم که پایان بسیار بدی در انتظارش هست.

آیا ایشون آسیب نمی بینه؟ قطعا پایان هر رابطه ای چه خوب بوده باشه و چه بد با تلخی همراه هست. جدایی همیشه برای ما سنگین هست ولی شما باید به نحوی به سمت جدایی بری که حداقل این وسط شما مقصر نشید و نسبت به شما و سایر پسرها بدبین نشه و بدونه که علت اصلی مخالفت مادر خودشون بوده و گلایه از کسی نکنه. شما وقتی یک دردی دارید میرید بیمارستان به شما دارو میدن، عمل جراحی میکنن. آیا این عمل جراحی درد نداره؟ ما چرا درد میکشیم؟ برای اینکه بعد از این درد و این آسیبی که در عمل جراحی به بدنمون داره وارد میشه یک درد سنگینتری برای همیشه از بدنمون خارج بشه و سالم بشیم. پایان این رابطه هم درد داره و این درد برای سالم شدن است نه برای بدتر شدن زندگی آینده

به یاد داشته باشید که هرکدوم از ما مسئول زندگی خودمون هستیم و بس. اینکه بعد از جدایی ایشون بخواد چطور فرایند فراموشی رابطه رو طی کنه به شما مربوط نیست و اگر به قصد کمک برای راحتی فراموشی با ایشون صحبت کنید در آینده جز اینکه شما رو مجددا درگیر کنه و وضع رو از این بدتر کنه و جدایی رو بدتر کنه هیچ فایده ای نداره. شما مسئول زندگی خودتی و بس و بعد از جدایی اون هم در یک مرحله و یکبار و نه بصورت تدریجی به هیچ عنوان هیچ گونه و هیچ گونه ارتباطی نگیرید. شماره ایشونم پاک کنید تا در شبکه های اجتماعی پیگیر ایشون از عکس گرفته تا استاتوس نباشید. و پل های ارتباطی اعم از کاری و عاطفی رو مسدود کنید چرا که بعد از مدت کوتاهی هردو شما وسوسه میشید به هم پیام بدید که مثلا شاید اوضاع عوض بشه و خانواده ها راضی بشن. ولی این کار اشتباهه و سرآغاز یک مشکل جدید خواهد بود

بهتره خیلی محترمانه با ایشون صحبت کنید و از این رابطه جدا بشید و نیازی به یک خاطره بد برای جدایی نیست