لکان می گوید ما از مراجع پول می گیریم که ''چیز دیگری'' به ما بدهکار نباشد. به این معنا که رابطه ی انسانی میان روان درمان و مراجع تبدیل به یک رابطه ی بهره کشی عاطفی نشود.
گذشته از این، پرداخت پول از اهمیت نمادین برخوردار است. مراجع جایی در زندگی خود ''یک چیزی'' (دست شستن از بهره گیری jouissance) را که بایستی ''پرداخت می کرد'' نکرده است و حال به جا...ی آن بایستی پول پرداخت کند. منظور این است که تا زمانی که فرد در یوغ بهره کشی دیگری از اوست، فرد رنجوری خواهد ماند. برای خارج شدن از روان درمانی، فرد بایستی از این مرحله عبور کند : رها کردن بَرنهاد (ابژه) بودن برای دیگری. این آن چیزی است که باید پرداخت کند و نکرده. اینرا معمولا افراد پس از مدتی روان درمانی خود به گونه های مختلف بیان می کنند.
پرداخت پول از کش آمدن بیجای دوره ی درمانی نیز می کاهد و مراجع را مجبور به جدی گرفتن روان درمانی می کند.
نکته ی دیگر رابطه با واقعیت است. پول نماد به حساب آوردن واقعیت بیرونی است که خود را بر روابط انسانی تحمیل می کند. انسان ها تنها با آرزو زندگی نمی کنند، بلکه به نیازها حیاتی خود نیز بایستی پاسخگو باشند. روان درمان نیز مانند هر کس دیگری به یک حرفه ای برای ادامه ی حیات خود نیاز دارد. در نظر گرفتن این واقعیت بخشی از خود روند درمانی است.


برچسب‌ها: مراجع , هزینه , درمان , روان شناسی

تاريخ : شنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۲ | 13:47 | نویسنده : محمدجواد افشاری نژاد |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.